پ
X
تبلیغات
خلوت دل...


خلوت دل...

و گهگاهی دو خط شعری که گویای همه چیز است وخود ناچیز......

الهی احسان همیشه پیشت باشه همیشه برات یه تکیه گاه محکم باشه تا با اون شونه ها و دستای خوشکلت بهش تکیه بدی و راحت سرتو بالا بگیری و همیشه بدونی تو هرلحظه احسانت پشتته تا آخرشم پشتتو خالی نمیکنه

خداکنه واقعا بهت برسم بهت برسم تا تا آخرین لحظه عمرم پیش تو باشم ای مهربونم

غزل تو تنها عشق من هستی و میمونی تنها کسی که رویای زندگی باهاشو تو ذهنم پرورش میدم

تنها کسی که دلم میخواد تا آخر عمرم تا جون دارم فداییش باشم

الهی باشم

الهی پیشت باشم همیشه

الهی پیشم باشی

غزل هرکاری برای رسیدن به تو میکنم

برای رسیدن بهت با دنیا میجنگم از هیچکسم نمیترسم

غزل تو که پیشمی انگار دنیا تو چنگمه انگار من صاحب دنیام

تا آخر عمرم تو خدای منی و من میپرستمت

دوستت دارم بیش از آنچه که هرکس حتی خودت فکرش را بکنی

نبوده نیست و نخواهد بود!

عزیزتر از تو کسی برای من ...

احسان (دیوونه‌ی غزل)

نوشته شده در پنجشنبه سی و یکم مرداد 1392| ساعت 2:32| توسط ghazal&ehsan| |

نشستم هواتو نفس میکشم یه چند وقتیه حال ِ من بهتره
دارم راه میفتم ببینم تهش
منو این هوا تا کجامی بره
دارم راه میفتم ببینم تورو تویی رو که عمری راهی شدی
مگه میشه رد شد نگاهت نکرد
ببین توی ِ آینه چه ماهی شدی
.
هوایی رو که تو نفس میکشی دارم راه میرم بغل میکنم
تو با من بمون تا ته ِ این سفر
من این ماه و ماه ِ عسل میکنم
هوایی رو که تو نفس میکشی دارم راه میرم بغل میکنم
تو با من بمون تا ته ِ این سفر
من این ماه و ماه ِ عسل میکنم
.
.
.
همه زندگیم و بگیری ازم بازم پای ِ عشقت وا میستم
یه آدم تو دنیا نشونم بده
بتونه بگه عاشقت نیستم
همه عمر من سجده کردم به تو من از حسرت ِ غیر ِ تو خالی ــَم
هنوزم.زمان ِ پرستیدنت
برام هیچ فرقی نداره کی ــَم
.
هوایی رو که تو نفس میکشی دارم راه میرم بغل میکنم
تو با من بمون تا ته ِ این سفر
من این ماه و ماه ِ عسل میکنم
هوایی رو که تو نفس میکشی دارم راه میرم بغل میکنم
تو با من بمون تا ته ِ این سفر
من این ماه و ماه ِ عسل میکنم
 

نوشته شده در پنجشنبه سی و یکم مرداد 1392| ساعت 2:30| توسط ghazal&ehsan| |

نه حوصله ی دوس داشتن دارم

نه میخوام کسی دوستم داشته باشد

ای روز ها سردم....

مثل دی٬مثل بهمن٬مثل اسفند...

مثل زمستان

احساسم یخ زده

ارزوهایم قندیل بسته

امیدم  زیر بهمن سرد احساساتم دفن شده...

نه ب امیدی دل خوشم و نه از رفتنی غمگین

ای روز ها ژر از سکونم

سکوت!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

نوشته شده در چهارشنبه سی ام مرداد 1392| ساعت 1:34| توسط ghazal&ehsan| |

دوستان به چتروم ما سربزنید

یکم برید پایین ورودی چترومو میبینین

با تشکر


نوشته شده در سه شنبه یازدهم تیر 1392| ساعت 16:2| توسط ghazal&ehsan| |

گاهی دو نفر باید از هم فاصله بگیرند....

تا بفهمند چقدر نیازمند برگشتن به همدیگرند



این روزای سخت که بگذره!

میرم میزنم سر شونه خدا و میگم حال کردی جنبه رو؟؟؟!!!!


______________________________________________________________

دلتنگی........؟ حاضر

     غم........؟ حاضر

    درد........؟ حاضر

   عشق.......؟

بلند تر میخوانم ، عشق........؟


.........................

باز هم نیامده ؟؟؟؟

غیبت هایش از حد مجاز چندیست گذشته است....

اخراجش میکنم!


دل .....

این واژه ی بی نقطه،

گاه به وسعت یک دریا برایت دلتنگی میکند....

______________________________________________________________

بعضی وقتا خدا در های رحمتش رو یه خورده باز میکنه تا بتونی از لای در ، رحمتاشو ببیننی...

ولی نمیتونی بهشون دست بزنی چون روی در قفلی به نام حکمته....




بعضی وقتا اینقدر دلتنگ کسی میشی که اگه بفهمه خودش از نبودن خودش خجالت میکشه !!!


_____________________________________________________________

میخواهم کمی بروم آنسوی دنیا !!

آنجا که اسمان پنجره بیشتر دارد

و خدا هم دیدی بهتر..........



کاش دهخدا میدانست:

دلتنگی....

اشک......

فاصله.....

بی وفایی...

تعریفش دو حرف است: تو

_______________________________________________________________

روزی میرسد که برگ برنده ات دل میشود...

ولی !!

تو دیگر حاکم نیستی...!!؟!!!

_______________________________________________________________


خاصیت دنیاست که در اوج داشتن و خوشبختی دلهره ی از دست دادن بزرگ تر است...........




تنهایی یعنی:بین آدمهایی باشی که میگویند دوستت دارند اما کنار دلتنگیات نیستن.....


______________________________________________________________

سخته نبودن کنار ادمهایی که اکر کنارشون هم باشی دلت براشون تنگ میشه !!!

______________________________________________________________

بچه که بودیم درد دلها را به یک زبان ناله میکردیم،همه مفهمیدند

بزرگ که شدیم درد دلها را به صد زبان میگوییم،کسی نمیفهمد......

عجب حکایت غریبیست.......


زمانی که عشق را بشناسیم غم را نیز خواهیم شناخت....

زیرا در این دنیای وارونه عشق که باید سرچشمه ی شادیها باشد اغاز گر غم است.....


______________________________________________________________

کلنگ و تیشه را اورده ام!!!!

تو بگو کدام کوه ؟

فقط کمی شیرین باش....

______________________________________________________________


مخاطب خاص برگرد

در این روز بارانی به یادتم ، مثل روز های دیگر.....

البته...

بارانی و آفتابی اش فرقی ندارد !!!

من در هر صورت بهانه ای برای به یاد تو بودن دارم...




چقدر احمقانه است از یک قهوه  تلخ انتظار یک فال شیرین داشتن

____________________________________________________________


کاش میشد جای من باشی تا بدانی که چه حسی دارد وقتی آدمی مثل تو را این همه دوست دارم......




و در اخر...........

ای دل غم جهان مخور این نیز بگذرد

دنیا چو هست بر گذر این نیز بگذرد

گر بد کند زمانه،تو نیکو خصال باش

بگذشت از این بسی به سر،این نیز بگذرد

ور دور روزگار نه بر وفق رأی توست

اندوه مخور که بی خبر،این نیز بگذرد

یک حمله پای دار که مردان مرد را

بگذشت از این بسی بتر،این نیز بگذرد

منت خدای را که شب دیر پای غم

افتاد با دم سحر،این نیز بگذرد

ابن یمین ز موج حوادث مترس ز آنک

هر چند هست با خطر،این نیز بگذرد

تشویش خاطر است ولی شکر چون نکرد

ایزد قضا چز این قدر،این نیز بگذرد





نوشته شده در پنجشنبه نهم آذر 1391| ساعت 15:12| توسط ghazal&ehsan| |

باید از عشق بسازم غزلی قابل تو

غزلی ناب و صمیمانه به وزن دل تو

دلی از جنس بهار که تقدیم تو باد

سبز باشی و دلت خانه پاییز مباد


مجنون همیشه مرد نیست.......

گاهی مجنون دخترکی تنهاست که زمانی لیلی کسی بود....



حالا که بزرگ شدم فهمیده ام بازی قایم موشک های بچه گیمان همان تمرین جدایی هاست......

++++++++++++++++++++++++++++++++++

شکست عهد منو و گفت:هر گه بود گذشت           به گریخ گفتمش آری گه زود گذشت

بهار بود و تو بودی و عشق بود و امید                    بهار رفت و تو رفتی و هرگه بود گدشت

شبی به عمرم،گرو خوش گذشت،آن شب بود        که در کنار تو با نغمه و سرود گذشت

چه خاطرات خوشی بر دلم جای گذاشت              شبی که با تو مرا در کنار رود گذشت

گشود بس گره آن شب ز کار بسته ی ما              صبا،چو ازبر آم زلف مشک سود گذشت

غمین مباش . میندیش از این سفر!که تو را            اگر چه بر دل نازک غمی فزود گشت


ای دیر به دست امده س زود برفتی                 آتش زدی اندر من و چون دود برفتی

چون آرزوی تنگ دلان دیر رسیدی                     چون دوستی سنگ دلان زود برفتی

زان پیش که در باغ وصال تو دل من                  از داغ فراق تو بر آسود برفتی

نا گشته من از بند تو ازاد بجستی                   نا کرده مرا وصل تو حشنود برفتی

آهنگ به جان من دلسوخته کردی                   چون در دل من عشق بیفزود برفتی


در این شهر صدای پای مردمیست که همچنان که تو را میبوسند طناب دار تو را میبافند،

مردمی که صادقانه دروغ میگویند،خالصانه به تو خیانت میکنند.......

.

.

در این شهر هر چه تنها تر باشی پیروز تری.....

.................................................................................

من از کوچ پرندگان اموختم،

هوای رابطه که سرد شد،

باید گذاشت و رفت!!!!!

هیچکس اشکی برای ما نریخت

هر که با ما بود از ما میگریخت

چند روزیست که حالم دیدنیست

حال من از این و آن پرسیدنیست

گاه بر روی زمین زل میزنم

گاه بر حافظ تفعل میزنم

حافظ دیوانه فالم را گرفت

یک غزل آمد که حالم را گرفت

گفت:ما ز یاران چشم یاری داشتیم

خود غلط بود آنچه میپنداشتیم.........

----------------------------------------------------------------------------------------------

بچه که بودم میدانستم هر وقت گم شدم باید سر جایم بمانم....

حال... مدتهاست ایستاده ام اما کسی مرا پیدا نمیکند.......


-----------------------------------------------------------------------------------------------

بیادتم حتی اگر قرار باشد شبی بی چراغ در حسرت یافتنت تمام کوچه ها را قدم بزنم.......


-----------------------------------------------------------------------------------------------

زندگی کتابی پر ماجراست....

هیچوقت ان را به خاطر یک ورقش دور نینداز....


---------------------------------------------------------------------------------------------


نوشته شده در دوشنبه بیست و دوم آبان 1391| ساعت 21:19| توسط ghazal&ehsan| |

گاهی از ساده ترین حادثه هم دلگیرم

گاهی از دوری تو کینه به دل می گیرم

گاهی از حوصله خسته به خودم می پیچم

گاهی از کثرت بیهودگی حتی هیچم

لحظه هایی است که من از تو و خود بیزارم

لحظه هایی که به حال دل خود می بارم

لحظه هایی است که من گنگم و بی ایمانم

در دل غربت هر خاطره جا می مانم

با خودم از عطش دلزده ای می گویم

راه ترک دل نفرین شده را می جویم

از خدا راهِ رهایی ز تو را می خواهم

ساده از عمر نگاهم به دلت می کاهم

گاهی از ساده ترین حادثه هم دلگیرم

از تماشای دل خستۀ خود می میرم

لحظه هایی است که من میل رهایی دارم

از خودم از تو و از عشق و جنون بیزارم


فراموش کردنت کار اسانیست....

کافیست دراز بکشم،چشمانم  را ببندم و نفس نکشم....


دل کندن اگر جادثه ای اسان بود،فرهاد به چای بیستون دل میکند...


یک کاغذ سفید را هر چقدر هم سفید و تمیز باشد،کسی قاب نمیگیرد...

برای ماندگار شدن

باید حرفی برای گفتن داشت،

گاه برای ساختن باید ویران کرد،

گاه برای داشتن باید گذشت،

.....

و گاه در اوج تمنا باید نخواست.....



زندگی باید کرد گاه با یک گل سرخ

گاه با یک دلتنگی

گاه باید رویید در پس این باران

چاه باید خندید بر غمی بی پایان.....



اگر در ثانیه های زندگیت حضور ندارم

دلم!

دعایم!

همیشه!

همه جا.....باتوست....


سکوت همیشه هم بد نیست....

مانند شیری که روی اجاق گاز سر میرود...

گاهی آنقدر لبریز میشوی...

که در اوج  غوغا کردنت خاموشت میکنند...

به همین سادگی...

سکوت همیشه هم بد نیست...


نوشته شده در پنجشنبه هجدهم آبان 1391| ساعت 21:50| توسط ghazal&ehsan| |

من به مردي وفا نمودم و او
پشت پا زد به عشق و اميدم
هر چه دادم به او حلالش باد
غير از آن دل كه مفت بخشيدم
دل من كودكي سبك سر بود
خود ندانم چگونه رامش كرد
او كه مي گفت دوستت دارم
پس چرا زهر غم به جامش كرد؟
اگر از شهد آتشين لب من
جرعه اي نوش كرد و شد سرمست
حسرتم نيست زآنكه اين لب را
بوسه هاي نداده بسيار است
باز هم در نگاه خاموشم
قصه هاي نگفته اي دارم
باز هم چون به تن كنم جامه
فتنه هاي نهفته اي دارم
باز هم مي توان به گيسويم
چنگي از روي عشق ومستي زد
باز هم مي توان در آغوشم
پشت پا بر جهان هستي زد
باز هم مي دود به دنبالم
ديدگاني پر از اميد و نياز
باز هم با هزار خواهش گنگ
مي دهندم بسوي خويش آواز
باز هم دارم آنچه را كه شبي
ريختم چون شراب در كامش
دارم آن سينه را كه او مي گفت
تكيه گاهيست بهر آلامش
زانچه دادم به او مرا غم نيست
حسرت و اضطراب و ماتم نيست
غير از آن دل كه پر نشد جايش
به خدا چيز ديگرم كم نيست
كو دلم كو دلي كه برد و نداد
غارتم كرده، داد مي خواهم
دل خونين مرا چكار آيد
دلي آزاد و شاد مي خواهم
دگرم آرزوي عشقي نيست
بي دلان را چه آرزو باشد
دل اگر بود باز مي ناليد
كه هنوزم نظر به او باشد
او كه از من بريد و تركم كرد
پس چرا پس نداد آن دل را
واي بر من كه مفت بخشيدم

دل آشفته حال غافل را

....................................................................................................................

رفتم اما دل من مانده برِ دوست هنوز
می برم جسمی و جان در گرو اوست هنوز
هر چه او خواست ، همان خواست دلم بی کم و کاست
گرچه راضی نشد از من دل آن دوست هنوز
گر چه با دوری ی ِ او زندگیم نیست ، ولی
یاد او می دمدم جان به رگ و پوست هنوز
بر سرو سینه ی من بوسه ی گَرْمش گل کرد
جان ِ ‌حسرت زده زان خاطره خوشبوست هنوز
رشته ی مهر و وفا شُکر که از دست نرفت
بر سر شانه ی من تاری از آن موست هنوز
بکشد یا بکشد، هر چه کند دَم نزنم
مرحبا عشق که بازوش به نیروست هنوز
هم مگر دوست عنایت کند و تربیتی
طبع من لاله ی صحرایی ی ِ خودروست هنوز
با همه زخم که سیمین به دل از او دارد
می کشد نعره که آرامِ دلم اوست هنوز

..........................................................................

گاهی اوقات
مجبوریم بپذیریم
که برخی از آدمها
فقط میتوانند در قلبمان بمانند
نه در زندگیمان !

نوشته شده در دوشنبه پانزدهم آبان 1391| ساعت 21:11| توسط ghazal&ehsan| |

یادت ای عزیز بخیر ...بهترینم خوبی؟

خبری نیست ز تو....

ای کاش

که بدانی بی تو

دلم اندازه دنیا تنگ است....

میسپارم همه زندگیت را به خدا....


نبودن هایی هست که هیچ بودنی جبرانشان نمیکند......

کسانی هستند که هرگز تکرار نمیشوند....

حرفهایی هستند که معنیشان را خیلی دیر میفهمیم خیلی دیر........


سکوت میکنم نه اینکه دردی نیست...نه....

بلکه گلویی برای فریاد باقی نمانده......


خوبم.....باور کنید....

اشکها را ریخته ام...غصه ها را خورده ام....

نبودنها را شمرده ام....این روزها که میگذرد خالی ام از:

خشم

نفرت

دلتنگی

وحتی عشق...

خالی از احساس


گمان میکنم هر انسانی روزی جای خالی بهترین عزیزش را احساس خواهد کرد....

شاید روزی که تنها کفش های خالی اش مانده باشد.....

 

نوشته شده در جمعه دوازدهم آبان 1391| ساعت 11:27| توسط ghazal&ehsan| |

سلام روزگار...

چه میکنی با نامردی مردمان؟؟؟

من هم اگر بگذارند دارم خرده های دلم را چسب میزنم...

راستی این دل٬دل میشود؟؟؟

+++++++++++++++++++++++++++++++

زیبا ترین دیالوگ پدر ژپتو به پینوکیو:
چوبی بمان....دنیای آمها سنگیست....!!!

+++++++++++++++++++++++++++++++

به سلامتی اونایی که دهنشون پر از حرفه ولی اونقدر مودبن که با دهن پر حرف میزنن...

فقط سکوت میکنند....

++++++++++++++++++++++++++++++

وابسته شدم به تو ، بی آنکه بدانم
“وابستگیها”
وام های کوتاه مدتی هستند
با بهره های سنگین . . .

 

نوشته شده در سه شنبه نهم آبان 1391| ساعت 20:12| توسط ghazal&ehsan| |

تنهایی یعنی.....

از میان این همه "بود" من در آرزوی یکی ام که "نبود"

 


کاش جای خالی ام را حس کنند

آنان که بودنم را هیچوقت نفهمیدند

چه خیال باطلی وقتی هستم و مرا نمیبینند

نباشم که به تاریخ باستان پیوسته ام


نمیدانم من کدامین امید را نا امید کردم و کدامین خواهش را نشنیدم و به کدامین دلتنگی خندیدم...

که چنین دلتنگم؟!؟


نقش یک درخت خشک را در زندگی بازی میکنم....

نمیدانم که باید چشم انتظار بهار باشم یا هیزم شکن پیر......

تو چه میگویی؟؟!!؟؟


تو به افتادن من در خیابان خندیدی....

ومن حواسم به چشمان مردم شهر بود که عاشق خنده ات نشوند....

 

نوشته شده در پنجشنبه چهارم آبان 1391| ساعت 13:29| توسط ghazal&ehsan| |

دل خوشم با غزلی تازه همینم کافی ست
تو مرا باز رساندی به یقینم کافی ست

قانعم بیشتر از این چه بخواهم از تو
گاه گاهی که کنارت بنشینم کافی ست

گله ای نیست من و فاصله ها همزادیم
گاهی از دور تو را خوب ببینم کافی ست

آسمانی، تو در آن گستره خورشیدی کن
من همین قدر که گرم است زمینم کافی ست

من همین قدر که با حال و هوایت گهگاه
برگی از باغچه ی شعر بچینم کافی ست

فکر کردن به تو یعنی غزلی شور انگیز
که همین شوق مرا، خوب ترینم کافی ست ...


دیگر از تنهایی خستم

به کلاغ ها زیر میزی میدهم

تا قصه ام تمام شود


باز باران با ترانه میخورد بر بام خانه...

خانه ام کو؟؟ خانه ات کو؟؟

آن دل دیوانه ات کو؟؟ روزهای کودکی کو؟؟ فصل خوب سادگی کو؟؟

یادت آید: "روز باران٬گردش یک روز دیرین؟!؟"

پس چه شد دیگر٬کجا رفت؟؟

خاطرات خوب و رنگین٬در پس آن کوچه ی بن بست٬در دل تو٬آرزو هست؟؟...

کودک خوشحال دیروز؟؟..غرق در غم های امروز٬یاد باران رفته از یاد٬آرزوها رفته بر باد....


بی بهانه تو را مرور میکنم تا خاموشی و سکوتم نشان فراموشیم نباشد...


میخندم تا خندیدن یادم نرود...

خدا را چه دیدی؟..

شاید روزی واقعا خندیدم


دست از پا خطا کنی تعویض میشوی...

همین حوالی کسی شبیه توست...

این است قانون عشق های امروزی

 


ایستادن اجبار کوه بود

رفتن سرنوشت اب

افتادن تقدیر برگ

وصبر پاداش ادمی

پس بی هیچ پاداشی حراج محبت کنیم که همه ی ما خاطره ایم

 


میان همهمه ی برگهای خشک پاییزی فقط تو مانده ای که هنوز از بهار لبریزی

 


نوشته شده در دوشنبه یکم آبان 1391| ساعت 21:34| توسط ghazal&ehsan| |

دل من به تیغ کسانی زخم برداشت که از آنها انتظار محبت داشتم نه فراموشی.....


همدیگر را فراموش نکنیم...

شاید سالها بعد در گذر جاده ها بی تفاوت از کنار هم بگذریم و بگوییم:

آن غریبه چقدر شبیه خاطراتم بود.....


سرخی چشم کبوتر هیچ میدانی از چیست؟

نامه ام را میبرد و بر درد دلم خون میگرید.....


سفری باید کرد تا به عمق دل بک پیچک تنها....

که چرا این چنین سخت به خود میپیچد؟؟شاید از راز درونش بشود کشفی کرد

شاید او هم دلتنگ است...

شاید نه؟!؟....


نه تو میمانی و نه اندوه و نه هیچ یک از مردم این آبادی...

به حباب نگران لب یک رود قسم و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت...

غصه هم میگذرد٬آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند....

لحظه ها عریانند....

به تن لحظه خود جامه ی اندوه مپوشان هرگز....


نمیدانم گنجشکها که شبیه هم هستند چگونه یکدیگر را میشناسند؟؟

و نمیدانم چند نفر شبیه من هستند که تو دیگر مرا نمیشناسی؟؟؟

نوشته شده در شنبه بیست و نهم مهر 1391| ساعت 22:47| توسط ghazal&ehsan| |

فقط بیا در خزان خواسته هایم کمی قدم بزن.......دلم برای راه رفتنت تنگ شده است


تلخ ترین قسمت زندگی اونجاست که آدم به خودش میگه:چی فکر میکردیم چی شد؟!؟!


خدایا......!

خط و نشان دوزخت را برایم نکش.......

جهنم تر از دنیایت سراغ ندارم....

 


پشت چراغ قرمز دختری با چشمانی معصوم و دستانی کوچک گفت:چسب زخم نمیخواهید؟

۵ تا ۱۰۰ تومان.....

آهی کشیدم و به او گفتم:تمام چسب زخم هایت هم که بخرم نه زخمهای من خوب میشوند نه زخم های تو....

لبخند زد و معصومانه گریست......


باران همیشه میبارد....

اما مردم ستاره ها رو بیشتر دوست دارن....

نامردیست آن همه اشک را به یک چشمک فروختن....

 

نوشته شده در پنجشنبه بیست و هفتم مهر 1391| ساعت 21:34| توسط ghazal&ehsan| |

تو آنجا من اینجا.......نیمکت های دنیا را چه بد چیده اند

وقتی میشکنم خوب تماشا کن شاید روزی به دنبال تکه هایم بگردی.......

-----------------------------------------------

عزیزم:روزگار خواهد رسید به یاد من ستاره ها را خواهی شمرد تا آرام شوی.....

دلت هوایم را خواهد کرد....به یاد خواهی آورد با هم بودن هایمان را

به  یاد خواهی آورد خنده هایم را٬گریه هایم را٬حرف هایم را.........

مطمئنم در آن لحظه میگویی:

دلتنگت شدم

--------------------------------------------

خدا کند تبسم لبی به آه نشکند

بلور بغض سینه ای به شامگاه نشکند

کبوتری که پر زند به شوق آشیانه ای

خدا کند که بال او میان راه نشکند

-----------------------------------------

در این شهر صدای پای مردمیست که همچنان که تو را میبوسند٬طناب دار تو میبافند٬مردمی که صادقانه دروغ میگوبند٬خالصانه به تو خیانت میکنند......

در این شهر هر چه تنها تر باشی پیروز تری!!!!

----------------------------------------------------

کاش اون لحظه که یکی ازت میپرسه حالت چطوره؟وتو جواب میدهی خوبم

کسی باشد که آروم تو گوشت بگه میدونم خوب نیستی...........

-------------------------------------------------------

اگر امشب از حوالی دلم گذشتی آهسته رد شو.......غم را با هزار بدبختی خوابانده ام

------------------------------------------------------

عارفی را پرسیدند:روی نگین انگشترم چه بنویسم که وقتی شادم به آن بنگرم و هر وقت غمگین هستم به آن نظر کنم؟

گفت:حک کن «میگذرد»

نوشته شده در یکشنبه بیست و سوم مهر 1391| ساعت 20:53| توسط ghazal&ehsan| |

گاهی آنکه سراغی از تو نمیگیرد٬دلتنگ ترین برای دیدنت است....

و از شکاف چشمانش به نبودنت خیره میشود...

همیشه آنکه تو او را نمیبینی٬نامهربان نیست!!!!

========================================

همیشه دور بودن به معنای فراموش کردن نیست/گاهی فرصتیست برای دلتنگ شدن

 =============================

این مثنوی حدیث پریشانی من است


بشنو که سوگ نامه ویرانی من است


امشب نه این که شام غریبان گرفته ام


بلکه به یمن آمدنت جان گرفته ام


گفتی غزل بگو ، غزلم٬ شور حال مُرد ،


بعد از تو حس شعر فنا شد، خیال مُرد .


گفتم مرو که تیره شود زندگانیم


با رفتنت به خاک سیاه می کشانی ام .


گفتی زمین مجال رسیدن نمی دهد


بر چشم باز فرصت دیدن نمی دهد


وقتی نقاب، محور یک رنگ بودن است


معیار مهرورزیمان سنگ بودن است


دیگرچه جای دلخوشی و عشق بازی است


اصلاً کدام احمق از این عشق راضی است


این عشق نیست فاجعه قرن آهن است


من بودنی که عاقبتش، نیست بودن است.


حالا به حرفهای غریبت رسیده ام


فهمیده ام که خوب تو را، بد شنیده ام.


حق با تو بود از غم غربت شکسته ام


بگذار صادقانه بگویم که خسته ام ،


من را به ابتذال نبودن کشانده اند


روح مرا به مَسند پوچی نشانده اند .


اینجا نقاب شیر به کفتار می زنند


منصور را هرآئینه بر دار می زنند


اینجا کسی برای کسی ،کَس نمی شود،


حتی عقاب درخور کرکس نمی شود


جایی که سهم مرگ جزء تازیانه نیست


حق با تو بود ، ماندنمان عاقلانه نیست


ما می رویم چون دلمان جای دیگر است،


ما می رویم هر کی بماند مخیر است


ما می رویم گرچه ز الطاف دوستان ،


بر جای جای پیکرمان زخم خنجر است


ما می رویم مقصدمان نا مشخص است


هر جا رویم بی شک از این شهر بهتر است


از سادگیست گر به کسی تکیه کرده ایم


اینجا که گرگ با سگ گله برادر است


ما می رویم ماندن با درد فاجعه است،


در عرف ما نشستن یک مرد فاجعه است


بر درب آفتاب پی باد می رویم


ما هم بدون بال به معراج می رویم

نوشته شده در پنجشنبه بیستم مهر 1391| ساعت 1:2| توسط ghazal&ehsan| |

از پسرک فال فروشی پرسیدم چه میکنی؟

گفت به آنها که در امروزشان مانده اند فردا میفروشم............

نوشته شده در چهارشنبه دوازدهم مهر 1391| ساعت 18:40| توسط ghazal&ehsan| |

من

هرگز دوست داشتن خود را تا بالا ترین قله های عشق پایین نخواهم آورد

دوست داشتن از عشق برتر است

(دکتر شریعتی)

نوشته شده در سه شنبه یازدهم مهر 1391| ساعت 20:21| توسط ghazal&ehsan| |

آیا در فراق لحظه ای به من می اندیشی؟

ومن چه خودخواه تو را از ان خود کرده ام و چه ساده خو را در خیال تو میدانم...

نوشته شده در دوشنبه سوم مهر 1391| ساعت 13:52| توسط ghazal&ehsan| |

من مانده ام تنها٬غریب٬سرد وبی احساس...

در حسرت گرمی دستان تو و باقلبی پر از درد صدایت میزنم...

همان تویی که منو من گذاشتی و من در حسرت ما شدن مانده ام...

نوشته شده در دوشنبه سوم مهر 1391| ساعت 13:45| توسط ghazal&ehsan| |

دو تا ادم برفی دو طرف یک رودخانه عاشق هم بودند...

انها از عشق هم اب شدند...

شاید یه جا وسط رودخانه به هم برسند....

 

نوشته شده در شنبه یکم مهر 1391| ساعت 21:35| توسط ghazal&ehsan| |

کم باش!اصلا هم نگران گم شدنت نباش!

انکس که اگر کم باشی گمت کند٬همانیست که اگر زیاد باشی حیفت میکند....!

سعی نکن متفاوت باشی!

فقط خوب باش....

این روزها خوب بودن به انداره ی کافی متفاوت است...

نوشته شده در شنبه یکم مهر 1391| ساعت 21:31| توسط ghazal&ehsan| |

فروتن باش و عاشق...

که عشق میداند آیین بزرگ کردنت را..

بگذار عشق خاصیت تو باشد نه رابطه خاص تو باکسی!!!

دریای بزرگ دور یا گودال گوچک اب٬فرقی نمیکند...

زلال که باشی اسمان در توست...

نوشته شده در شنبه یکم مهر 1391| ساعت 21:25| توسط ghazal&ehsan| |

بهترین درسها را در رمان سختی اموختم...

ودانستم صبور بودن یک ایمان است و خویشتن داری یک نوع عبادت..

فهمیدم ناکامی به معنی تاخیر است نه شکست...

وخندیدن یک نیایش است...

نوشته شده در شنبه یکم مهر 1391| ساعت 21:21| توسط ghazal&ehsan| |

عارفی را دیدند مشعلی و جامی اب در دست..

پرسیدند کجا میروی؟

گفت:میروم با این اتش بهشت را بسوزانم و با این اب جهنم را خاموش کنم تا مردم خدا را فقط عشق به ان بپرستند نه بخاطر عیش و نوش در بهشت و ترس از جهنم...

نوشته شده در شنبه یکم مهر 1391| ساعت 21:17| توسط ghazal&ehsan| |

هرجا دلت شکست خودت شکسته هاشو جمع کن که کسی منت دست زخمیشو به رخت نکشه...
نوشته شده در شنبه یکم مهر 1391| ساعت 20:24| توسط ghazal&ehsan| |

فریاد ها مرده اند٬سکوت جاریست٬تنهایی حاکم سرزمین بی کسی است..

میگویند خدا تنهاست!!!

ما که خدانیستیم چرا تنهاییم!!!؟!؟

(دکتر علی شریعتی)

نوشته شده در شنبه یکم مهر 1391| ساعت 20:22| توسط ghazal&ehsan| |

ان گاه که از دست دادن عادت میشود به دست اوردن هم دگر ارزو نیست...
نوشته شده در شنبه یکم مهر 1391| ساعت 20:15| توسط ghazal&ehsan| |

سرد و مغموم..

دلی پر از ابر وچشمی پر از اشک...

من مانده ام...

مگر اسمان را بایکدیگر ابی نساختیم؟

و حال تو در سراب دیگری گم شده ای و من در ین خستگیه دل تنهام ماندم ودر غم غریبی خود سکوت اختیار کرده ام......

نوشته شده در جمعه سی و یکم شهریور 1391| ساعت 11:34| توسط ghazal&ehsan| |

برای زندگی به کسی اعتماد کن که بتواند سه چیز را در تو تشخیص دهد:

۱.اندوه پنهان شده در لبخندت را

۲.عشق پنهان شده در عصبانیتت را

۳.و معنای حقیقی سکوتت را

و دیگر هیچ.....

نوشته شده در جمعه سی و یکم شهریور 1391| ساعت 10:18| توسط ghazal&ehsan| |


قالب رايگان وبلاگ پيچك دات نت